नसतेस घरी तू जेंव्हा

बहर गीत .....

नसतेस घरी तू जेंव्हा
जीव सुटका सुटका गातो
जगण्याची बळकटे वीण
संसार नेटका होतो

नभ चुंबून आतष व्हावी
जल्लोष तसा हा घडतो
ही धरा गतिशील  होते
अन चंद्र चांदण्या टिपतो

येतात मुली दाराशी
न च परतुनी जाती मागे
खिडक्या तोडून  साऱ्या
तव गंधा घालवून देती

तव बेडीतून निघण्याची
मज लाभते एकच  वेळ
तुजवीन हृदय फुलावे
मी तसाच बहरत जातो 

 

मी धन्य बये  तुजवीण 

हे सांगे मी हर जीवा

समई कसली  उदास 

ती मजसव पेटून उठते 

 

हा झालो मी स्वतंत्र

अन स्वैरही आता झालो

तुजसव गमावले जे

तुजवीण कमवत जातो.

 

       - यम (यशवंत महाकाळ)