प्रेमाचे प्रायश्चित
“शेखरकाका येवून गेल्यावर
एवढी का गं रडलीस, आई ?”
---------------------
“आमच्या भंगलेल्या प्रेमाचं
प्रायश्चित घेता यावं,
म्हणून
मी समीरशी लग्न केलं !
समीरला खूप प्रेम दिलं
चांगला संसार केला, करतेय!!
वाटलं,
मला शेखरचं प्रेम कळालं.”
------------------
“समीर कायम मला म्हणतो –
‘शेखरच्या नजरेतील प्रेम
पाहिलं,
शब्दांमधला आवेग
पाहिला,
वागण्यातील खरेपणा पाहिला
की
त्याला प्रेमभंग भोगायला
लावणाऱ्या
त्याच्या त्या प्रेयसीचा
प्रचंड तिरस्कार करावासा
वाटतो.’ “
--------------------
“ज्याला प्रेम द्यायला हवं
होतं
त्याचा तिरस्कार केला,
ज्याला प्रेम दिलं, तो ही
नकळत तिरस्कारच करतोय माझा
!
कसली गं ही आयुष्यभर मनाची
फरफट !!”
---------------------
“आई,
प्रेमाची परतफेड कधी
प्रायश्चिताने करायची असते का ?
प्रेमाला प्रेमच हवं असतं
गं !
जा, शेखरकाकाला मिठी मारून
रड त्याच्या मिठीत !
मोकळी हो ! प्रेम कर !!”
---------------------
काल जेवताना बाबा बोलून
गेले –
“शेखरला त्याची प्रेयसी
मिळाली !
मी उगाच तिचा तिरस्कार केला.”
---------------------
आज पहिल्यांदा बाबांनी
आईसाठी गजरा आणला.
आज खूप वर्षांनी आईने माझा
गालगुच्चा घेतला.
No comments:
Post a Comment