सिंहगडावरील एक शिळा

सिंहगडाच्या चढणीवरची, भली थोरली एक शिळा

येती-जाती, चढती-उतरती, साऱ्यांना ही लावी लळा ... ll धृ ll  

सिंहगडाची चढण चढती, मावळे, हिलाच ओलांडून

गनिमांस गर्दीस मिळविती ते हिच्याच आडोश्यातुन

कुणा निवारा, कुणास आसरा, कुणास वाटे अस्र  

कुणी नतमस्तक, तर, कुणा लाभला कपाळमोक्ष

बोथटलेली तलवार नि भाला, हिनेच ‘धारदार’ केला .... १

अरुणाच्या प्रखरतेत तेवत, वरुणाच्या धारा झेलत

वृक्षवेलींची हिरवाई लेवत, मातीच्या मिठीत मिरवत

कधी स्मित, कधी क्षुब्ध, तर कधी निश्चल

कधी शांत, कधी उत्साही, तर कधी चंचल

नित्यनवदिनी नवलीलांचा, हिने ‘आविष्कार’ केला.... २    

गिरीप्रेमींचे लक्ष्य होई, प्रेमीयुगुलांचे भक्ष्य होई   

पांथस्थास विसावा देई, ध्यानस्थास चिरशांती देई

बच्चे नाचती, कच्चे रमती, सच्चे ध्यासती,

बागडती, हुंदडती, हिजसवे, क्षण सुंदर करती

जीवनतृष्णेच्या तृप्तीचा, हिने सदैव ‘साक्षात्कार’ केला ...३    

--- यम (यशवंत महाकाळ)

ऑक्टोबर १३, २०१४

http://yamauvach.blogspot.in

एका रविवारी (सप्टेंबर २८, २०१४) सिंहगडावर ट्रेकसाठी गेलो तेंव्हा एक शिळा मनात भरली. त्यावेळी ही कविता सहज सुचली.